درباره نمایشگاه
آب که آرام میشود، درخت را در خود میپذیرد.
مه که مینشیند، قایقی بر خط افق پیدا میشود،
کوچک، تنها و کافی.
اینجا هر نقشی از سکوتی برمیخیزد.
دریاچهای که کسی از آن نگذشته،
طاقی که از میان رنگها یادش میآید،
سایهای که هنوز نمیداند درخت است یا آدم.
منظره، پیش از آنکه محو شود، لحظهای میایستد؛
و انتزاع، پیش از آنکه گم شود، به خاطر میآورد که روزی جایی بوده.
حقیقتنیا همان لحظه را نگه میدارد.
نزدیک بیا، آهسته.
تنهایی اینجا غم نیست؛
جایی است که نقش، بیهیاهو، خودش را نشان میدهد.
هنرمندان
زمان و مکان
تاریخ آغاز۲۹ آبان ۱۴۰۵
تاریخ پایان۴ آذر ۱۴۰۵

